De reis door mijn communicatie.

“The most important thing in communication is hearing what isn’t said.” Vanaf 31 januari heb ik niet kunnen praten, zelfs geen geluid maken. Ik wil/zal jullie meenemen naar mijn communicatie avontuur omdat ik heb er nogal wat middelen doorheen heb gejaagd. Op de IC in Nijmegen gebruik ik de eerste dagen alleen mijn ogen. NaarMeer lezen over “De reis door mijn communicatie.”

6. Het begin van het einde

“She turned her cant’s into cans and her dreams into plans.” Per ambulance wordt ik naar Hoensbroek gebracht. Ik heb een twee persoonsmaker voor mijzelf en deze is gigantisch/ Ik vind het eng want de verpleging kent me nog niet, daarom blijft de familie er de hele dag bij. Ik krijg een schema en schrikMeer lezen over “6. Het begin van het einde”

5. Intensive care Venlo

“Courage above fear.” Met de ambulance word ik naar de IC gebracht in Venlo, net voor de Vastelaovend. Wat ben ik blij om eindelijk weer mijn vertrouwde taaltje te horen. Ik volg alles op tv en facetime met mijn bezopen vrienden. Ik heb genoeg tranen gelaten, ik heb mij zo verheugd op Vastelaovend. De weekMeer lezen over “5. Intensive care Venlo”

3. Intensive Care Nijmegen

“Thankful, grateful and blessed.” Gelukkig heeft mijn zus een dagboek bijgehouden en kan ik alles nog vertellen. Maar wat is er gebeurd? Op de kamer zijn er bloedstolsels in de bloedvaten gekomen. In de CT scan is dit 2x opnieuw gebeurt. Hierdoor is de pons van de hersenstam dood, dit deel is verantwoordelijk voor deMeer lezen over “3. Intensive Care Nijmegen”

2. De dag van de operatie

“Remember why you started.” Op 30 januari gingen nog met het gezin en de aanhang uit eten. Want ik was nogal nerveus en kon wel wat afleiding gebruiken. Op 31 januari werd ik wakker en rookte tegen beter weten in, nog een sigaret voor de spanning. We stapten in de auto en vertrokken naar Nijmegen,Meer lezen over “2. De dag van de operatie”